‘Lousy Lacy soeplepels’ is een kleinschalig, sociaal kunstproject, waarin mensen met relatief veel- en mensen met erg weinig geld elkaar indirect ontmoeten door middel van kunst en kunstenaar.

In onze westerse wereld wordt een kunstvoorwerp over het algemeen als luxe beschouwd, niet gezien als een primaire levensbehoefte. Kunst wordt meestal pas aangeschaft als primaire voorzieningen als een veilig huis, iedere dag eten, etc. reeds lang aanwezig zijn.

Met dit project wordt een kunstvoorwerp, de zgn. ‘Lousy Lacy soeplepel’, ingezet voor het realiseren van een primaire levensvoorziening: het bouwen van een veilig, stenen onderkomen voor een familie in Guatemala, die daar zelf de financiële middelen niet voor heeft.

De soeplepel is een goedkoop, plastic massaproduct uit Midden-Amerika, waarin met gaatjes een kantachtig (lacy) motief is aangebracht. Dit motief is afgeleid van een stukje ‘rijk’ Vlaams kloskant uit 1660, uit het Victoria en Albert Museum in Londen.

Door de gaatjes is de lepel als soeplepel waardeloos (lousy)geworden.

De lepel kan gezien worden als een kunstwerkje, maar kan ook gebruikt worden als exclusieve, dure, zij het wat onhandige schuimspaan.

De gesigneerde ‘Lousy lacy soeplepels’, oplage maximaal 60, worden voor €100 per stuk verkocht. De lepels zijn er in vele kleuren en worden in een luxe zijde foedraal geleverd.

Met de opbrengst boek ik  een reis naar Guatemala, waar ik enkele weken een familie ga helpen met het bouwen van hun stenen huis. Het gezin woont nu in een hut gemaakt van golfplaten.

Door een lepel te kopen wordt de koper onderdeel van het project. De koper vertegenwoordigt het ‘rijk’ gedeelte van het project, en helpt indirect mee met het realiseren van een primaire levensbehoefte, het bouwen van een huis, het ‘arm’ gedeelte van het project.

Ter afronding krijgt iedere koper een foto met daarop de familie, het nieuwe huis en de kunstenaar.

www.construcasa.nl