Textile Artist in residency, Sefrou, Marokko, 2016
Organisatie: Culture Vultures
www.culturevultures.ma
Op een rauwe plek in de medina van Sefrou in Marokko heb ik, samen met buurtbewoners, een ‘tapijt’ van afval gemaakt.
Buurtkinderen verzamelden kleurrijk afval: lege snoep- en chips zakjes die de op straat lagen. We hebben ze schoongemaakt, en er traditionele patronen van gemaakt.
De vrouwen van Sefrou staan bekend om het knopen van djellaba-knoopjes: piepkleine knoopjes die in lange rijen djellaba’s versieren. Als het werk in huis is gedaan gaan ze met elkaar op de platte daken zitten om nieuwtjes uit te wisselen en de knoopjes te knopen. Het is een extra, zij het magere, bron van inkomsten voor ze.
Voor het tapijt hebben buurtvrouwen van aan repen geknipte, op straat gevonden plastic zakken, dezelfde knoopjes, maar dan in het groot geknoopt. Die fungeerden als ‘center pieces’ in de patronen van het tapijt.
Tijdens de ‘opening’ van het tapijt vertelde Brahim, mijn facilitator en verhaalverteller, een verhaal aan het in grote getale aanwezige publiek. Het verhaal ging over een vrouw die op een vliegend tapijt was neergestreken op een plek die ze niet kende. Omdat ze zo vriendelijk en warm was onthaald door de mensen die daar woonden, gaf ze hen, toen het tijd voor haar was om verder te trekken, een cadeau: een tapijt gemaakt van afval.
Terwijl Brahim zijn verhaal vertelde, deelde ik mandarijnen uit aan het publiek. Kinderen verzamelden de schillen, en legde ze als ‘finishing touch’ in het tapijt.
De naam voor het tapijt hebben de kinderen bedacht: Carpet Taksubt, de naam van de buurt waar ze woonden.
